Posts

Amsterdamse waterleidingduinen

De Amsterdamse Waterleidingduinen (https://awd.waternet.nl/bezoekersinfo/) is een bijzonder stukje natuur in Nederland.
Al heel lang had ik het idee om hier een keer heen te gaan, zeker gelokt door de mooie foto’s van vossen die op het internet staan.
De Amsterdamse Waterleidingduinen heeft vier ingangen. Tijdens mijn trip begin juni ben ik bij de ingang van de Zilk begonnen en daarna naar de ingang Oase.
Bij de Zilk heb ik de korte wandeling van iets meer dan 4 km gemaakt, door een veranderend landschap van bomen, zandvlaktes en gras. Al meteen bij de ingang zagen we een aantal damherten staan, waar het natuurgebied onder andere om bekend staat. De twee wandelroutes (gele en blauwe) stonden aangegeven met paaltjes. Op de route kwamen we heel veel herten nog tegen, soms in groepen van meer dan tien en best dichtbij. Konijnen, libellen en veel vogels waren ook de hele route in beeld. Het geluid was alsof je een ontspanningsvideo aan het _DSC4909bluisteren was.
Omdat we nog tijd hadden zijn we nog naar de ingang van Oase in Vogelenzang gegaan. Hier eerst een hapje gegeten bij het pannenkoekenhuis en langs het bezoekerscentrum voor informatie.
Daarna een wandeling tussen bomen en kleine meertjes. Ook hier weer veel herten gezien en twee vossen. Na 12 km wandelen en een blaar als herinnering, voelde deze dag als een soort vakantie. Niets is fijner dan buiten ontspannen en helemaal alle dagelijkse zorgen kwijtraken in de natuur. Een aanrader voor elke natuurliefhebber!

Locatie:       uitgestrekt natuurgebied in Noord Holland
Service:       goed, informatievoorziening was prima bij het bezoekerscentrum en de wandelroutes duidelijk. Bij elke ingang een duidelijke kaart
Voor wie:    natuurliefhebbers halen hier hun hart op. Zekerheid dat je damherten tegenkomt en nog veel meer Nederlands wild. Kinderen kunnen hier ook al hun energie kwijt

TIP: Neem wandelschoenen mee en genoeg drinken, want als je wil kan je aardig wat kilometers afleggen!

Welke fotografie heeft jouw voorkeur?

Op mijn website zijn veel soorten van fotografie te zien. Veel dingen vind ik leuk om te doen, maar sommige soorten van fotografie liggen me minder. Hieronder vertel ik waarom een bepaalde soort van fotografie me wel en minder ligt.

Hoe het begon

Het begon allemaal al toen ik klein was. Veel familieleden zijn actief met fotografie. Mijn opa had zelfs in het verzorgingstehuis nog een doka in de badkamer en ook thuis werden mijn broer en ik veel op de foto gezet door mijn ouders.

Zelf kreeg ik toen ik klein was mijn eerste echte camera. Eentje met een rolletje en nog losse flitsblokjes die vier keer konden worden gebruikt. Deze camera ging mee op vakantie en tripjes naar bijvoorbeeld de dierentuin. Toen ik op de middelbare school zat, waren er wat minder momenten dat ik met de camera op pad ging. Nog steeds ging de camera mee op vakantie en af en toe op een feestje maar eigenlijk verder niet.

Van vakantie naar fotoshoot

Toen ik na mijn HBO opleiding mijn eerste verre reis maakte, sloeg het fotografievirus weer toe. Ik kocht toen ook mijn eerste analoge spiegelreflexcamera (Minolta 5000i). De vakantiefoto’s zijn altijd mijn mooiste souvenir geweest. Heel af en toe werd ik gevraagd om foto’s te maken van kinderen of familie. In 2005 kwam de eerste keer de vraag of ik een trouwreportage wilde doen. Inmiddels had ik al meerdere fotocursussen gevolgd en wel wat ervaring opgedaan dus heb ik het aanbod geaccepteerd. Deze dag was wel een van de spannendste dagen die ik mocht vastleggen. Hierna heb ik nog meerdere keren bij een trouwerij als fotograaf mogen optreden. Alhoewel ik nu veel meer foto’s heb gemaakt, blijft dit toch altijd heel spannend. De juiste plaats op het juiste moment vastleggen. Emotie van de dag overbrengen en relaties tussen familieleden ontdekken, zodat iedereen aan het einde van de dag op de foto staat. Heel bijzonder wel dat je bij zo’n gebeurtenis aanwezig mag zijn en ook grote delen achter de schermen meemaakt.

Nieuwe technieken en ontwikkeling

Omdat ik fotografie zo leuk vond ruilde ik na een paar jaar mijn analoge camera in voor mijn eerste digitale spiegelreflexcamera (Minolta 7D). Hiermee was ik in staat om direct te zien wat er gebeurde als je instellingen veranderde en dit was dan ook een hele leerzame tijd. Tijdens een gevorderde cursus fotografie aan de volksuniversiteit van Den Haag leerde ik niet te accepteren dat de foto goed was, maar pas tevreden te zijn als de foto zo was als dat ik van te voren in mijn hoofd had. Hierbij leerde ik ook in een studio fotograferen, met aparte lampen en met een model. Het model was erg ervaren en in het begin deed ze alles uit zichzelf. Daarna volgde ze de aanwijzingen die je gaf precies op, zodat je heel goed kon merken dat je niet duidelijk was in je aanwijzingen als ze totaal iets anders deed als wat de bedoeling was.

Na deze cursus heb ik meerdere gezinnen en baby’s op de foto mogen zetten. Heel leuk, maar ook zo moeilijk. Vooral bij de kleintjes is de tijd heel kort en ben je erg afhankelijk van eten en slapen. De eerste fotoshoot van een vier maande oude baby was dan ook flink zweten. Inmiddels heb ik wel een vaste routine in de volgorde, maar het blijft erg baby-afhankelijk hoe het allemaal ter plekke verloopt.

Macro en close-up

Omdat ik meer uit mijn foto’s wilde halen en om te kijken wat ik nou echt leuk vond heb ik nog een cursus gevolgd. In deze cursus moest je een onderwerp kiezen en hier een aantal opdrachten voor doen. Alles kon, straatfotografie, portret, architectuur etc. Ik besloot te gaan voor het onderwerp macro en close-up. Ik had al een tijdje een macrolens voor mijn camera, maar die gebruikte ik voornamelijk voor insecten en bloemen. Na deze cursus keek ik met een hele andere ogen naar de dingen in mijn huis, wat zorgde voor veel van mijn foto’s op mijn website onder kopje product en macro. Water en rook waren de grootste uitdagingen en tevens de leukste onderwerpen om al mijn creativiteit op los te laten.

Colour

Landschap, gebouwen en mensen

Tijdens al mijn reizen sjouwde ik behoorlijk wat mee aan fotoapparatuur. Het was het allemaal waard, want al het moois wat ik onderweg zag, kon zo als foto mee naar huis voor een herinnering later. Straatfotografie en landschapsfotografie zijn dingen waar ik me volledig op kon uitleven tijdens de vakantie. Ik vind het niet zo leuk als mensen poseren voor de foto, maar als je een beetje grote lens hebt of niet zo zichtbaar bent levert dat de mooiste natuurlijke plaatjes op. Met gebouwen heb ik altijd een beetje moeite. Soms zie ik zulke mooie foto’s van gebouwen, maar zelf krijg ik alleen het gebouw erop zoals het eruit ziet. Dit is iets wat ik wel mooi vind, maar zelf minder mee heb. Waar ik bij andere foto’s altijd een beeld in mijn hoofd heb hoe het eruit moet komen te zien, lukt dat niet zo goed bij gebouwen.

Dieren

Dieren heb ik vanaf jongs af aan al geweldig gevonden. Insecten zoals vlinders en lieveheersbeestjes zie je ook genoeg terug op mijn website. Maar ook de grotere dieren vind ik geweldig. Tijdens vakantie het wild, maar thuis huisdieren in alle vormen en maten. Het leukste was de fotoshoot die ik bij een dierenarts mocht doen ter ere van dierendag (zie blog dierendag 2014). De twee honden van een vriendin van mij en mijn eigen kat zijn altijd leuke modellen geweest. Geduld is bij dieren alleen iets wat je zeker moet hebben.

Conclusie

Het is lastig om te zeggen wat ik nu het leukst vind om te fotograferen. Als ik zou moeten kiezen zou macro en close-up bovenaan staan. Meteen gevolgd door portret van mensen en dieren. Voor straatfotografie ben ik vaak niet brutaal genoeg en architectuur ligt me minder. De rest van de soorten ligt er een beetje tussenin. Ik vind het altijd leuk om nieuwe dingen bij te leren en ben ook nog lang niet uitgeleerd. Mijn digitale spiegelreflexcamera heb ik ingeruild voor een Fullframe camera (Sony 850alpha) en inmiddels ben ik al bij mijn vierde spiegelreflexcamera aangekomen (Nikon D750), die weer ongekend veel nieuwe mogelijkheden heeft.

Wat vinden jullie de het leukste om te fotograferen? Laat een berichtje in de comments achter als je wil.

 

 

 

Vakantie en fotografie

Vakantietijd, één van de leukste momenten om foto’s te maken. De mooie dingen die er te zien zijn en bijzondere momenten vastleggen om als souvenir mee naar huis te nemen voor een herinnering later als je weer thuis bent. Maar wat moet je doen voor dit mooie souvenir? Hieronder een paar van de dingen die ik doe ter voorbereiding van de vakantie en tijdens de vakantie.

IMG_2453

1) Gereedschap:

– Allereerst natuurlijk de camera. Een compactcamera of een spiegelreflex? Dit is een keuze die je kan maken. Ik heb ze meestal beide bij me. De compact voor het makkelijke meenemen en in de stad of ’s avonds waar je niet je apparatuur al teveel wil showen. De mogelijkheden van zo’n camera zijn wel iets beperkter, maar zeker goed genoeg om mooie foto’s mee te schieten. De spiegelreflexcamera is wel even wat meer bagage, maar heeft wel meer mogelijkheden. Zorg wel van te voren dat je weet hoe de camera werkt. En wanneer je bijvoorbeeld naar een land zoals Afrika gaat, neem dan een camera mee met genoeg zoombereik. Verschillende zoomlenzen is meenemen is altijd aan te raden.

– Natuurlijk genoeg opslagruimte aan geheugenkaartjes. Tegenwoordig zijn kaartjes niet zo duur meer. Mijn voorkeur is een aantal kleinere kaartjes t.o.v. één hele grote. De kans dat een kaartje kapot gaat is altijd aanwezig en op deze manier verspreid je het risico.

– Een oplader en een extra batterij voor je camera is ook een aanrader. Soms is het niet overal mogelijk om je camera op te laden en het zou zonde zijn als dat de beperking van de mooie foto was.

– Wanneer je nog ruimte over hebt, is ook een externe flitser aan te raden. Deze heeft veel meer bereik dan de kleinere ingebouwde flitser en werkt ook heel goed om schaduwen weg te flitsen.

2) Voorbereiding:

– Zowel met een groepsreis als wanneer je zelf reist is het van te voren goed om te kijken waar de mooie fotolocaties zijn. Natuurlijk kom je onderweg genoeg mooie plekjes nog tegen, maar de mooiste zijn zeker al een keer eerder vastgelegd, zodat je zelf het wiel niet hoeft uit te vinden.

– Kijk van te voren in een reisboek. Weet je al dat de locatie waar je heen wil heel erg toeristisch is, probeer dan vooral vroeg of aan het einde van de dag het in te plannen in je reis. Dit voorkomt dat de foto volstaat met toeristen.

3) Tijd

– Zoek uit wanneer er bijvoorbeeld markten zijn of speciale diensten of ceremonies. Heel bijzonder om een stuk cultuur van een land van dichtbij mee te maken.

– Neem alle tijd. Soms duurt het even voor het juiste moment. Zeker bij dieren en kinderen is het soms even geduld hebben.


– Maak altijd meerdere opnames van dingen die in beweging zijn. Zo kan je later de juiste die precies scherp is op de plek die jij wil eruit halen. Ook voorkom je foto’s waar mensen hun ogen dicht hebben. Zo jammer als je daar te laat achterkomt.

Vlak voor zonsondergang en natuurlijk zonsopgang en zonsondergang zelf zijn de mooiste momenten om foto’s te maken. De kleuren op de foto zijn echt prachtig en de onderwerpen veranderen in een silhouet.

4) Onderwerp

Landschappen zijn altijd prachtig om op de foto te zetten. Probeer ook eens een panorama te maken (de meeste camera’s kunnen dat tegenwoordig automatisch). Of maak meerdere portrait foto’s die je achteraf aan elkaar plakt met een fotobewerkingsprogramma.

Mensen laten echt iets van een land zien. Afhankelijk van wat je wil kan je van te voren vragen of je een foto mag maken. Wel zo netjes, want hoe zou jij het vinden als iemand met een camera opeens een foto maakt zo voor je neus. Wat er dan wel vaak gebeurt, is dat mensen gaan poseren. Het spontane is dan een beetje weg. Voor een mooi close-up portret is het wel de beste manier.

Vaak ga ik ergens zitten om te kijken hoe mensen bezig zijn met de dagelijkse dingen. Deze spontane foto’s vind ik het mooist. Als je dan beschikt over een camera met een zoombereik wat groot genoeg is, maar je de prachtigste opnames.



Tegenlicht geeft soms een prachtig effect. Probeer het licht te vangen achter het onderwerp of persoon die je op de foto wil zetten. Ook hier krijg je mooie silhouetten of prachtige lichtrandjes langs het onderwerp.


5) Fotoboek

– Laat je mooiste foto’s afdrukken in een fotoboek of voor in een lijst aan de muur. Vaak worden foto’s wel op de computer gezet en geen selectie gemaakt van de mooiste foto’s. Dit is zo jammer, want wat is er nou leuker dan na je vakantie je mooiste vakantiemomenten laten zien aan vrienden en familie en ondertussen de vakantie een heel klein beetje opnieuw beleven door de foto’s.

Hoe maak je een panoramafoto?

Soms zie je een beeld wat je heel graag wilt vastleggen met je camera, instellingen goed en je kijkt door de zoeker…maar het past niet in één beeld. Wat doe je dan?

Tegenwoordig kunnen telefoons en compactcamera’s het al automatisch, maar met een spiegelreflexcamera zijn met een paar extra handelingen ook panoramafoto’s te maken. In dit artikel beschrijf ik hoe ik deze foto’s maak.

Landschap en skylines

Vooral landschappen zijn heel geschikt voor panoramafoto’s, maar ook een skyline van een stad is een prachtig overzicht.

Naast de camera is een statief heel handig om zo alle foto’s op een lijn te krijgen en niet halverwege te verschuiven als je ze uit de hand maakt. Maar ook hier is een simpel trucje voor, wanneer je geen statief hebt of niet wil sjouwen. Maak de foto’s niet liggend (landscape) maar staand (portrait). Omdat de foto zo een stuk breder is kan je later tijdens het bewerken de onder- en bovenkant van de foto makkelijk bijsnijden waar je hebt bewogen. Omdat de foto hoger is houd je dan nog genoeg ruimte over. Wanneer je dit zou doen bij een liggende serie foto’s dan kan het wel eens voorkomen dat je een deel van de foto wat je eigenlijk niet wil wegsnijden toch moet weghalen omdat de foto scheef loopt.

Kijk bij onderstaande panorama van 8 foto’s wat ik bedoel.

SONY DSC

Overlap en licht

Wanneer de foto staand is genomen, zal je veel meer ruimte onder en boven overhouden om weg te snijden en het gedeelte waar het om gaat volledig overhouden. Afhankelijk van het plaatje wat je wil vastleggen kan je kiezen om twee of meer foto’s te maken voor de panorama. Soms is twee al genoeg maar voor een skyline is het vaak mooi om zoveel mogelijk van de skyline vast te leggen. Let erop dat je bij elke foto zorgt dat er een stuk overlap is met de vorige foto zodat later het fotobewerkingsprogramma deze overlap kan herkennen en de foto’s aan elkaar kan maken. Een andere tip is om te zorgen dat er niet teveel verschil in licht is. Ga liefst als het kan met je rug richting de zon staan zodat het licht op alle foto’s ongeveer gelijk is. Tegenlicht kan natuurlijk ook, maar licht van de zijkant zorgt vaak voor een groot verloop blauw naar wit in de lucht en licht en donker op de foto wat moeilijk weg te halen is..

SONY DSC

Bewerking

De foto’s zijn gemaakt en dan de bewerking. Als je camera dit niet automatisch kan, dan kan je hiervoor een fotobewerkingsprogramma gebruiken zoals Photoshop. Ook met gratis programma’s zoals bijvoorbeeld autostitch (http://autostitch-2.nl.softonic.com/) kan je heel eenvoudig de foto’s aan elkaar maken.

Zelf gebruik ik Photoshop en hieronder zal ik uitleggen hoe het maken van een panorama in dit programma te werk gaat. Bij elke versie kan het op een andere plaats staan, maar het heet wel hetzelfde.

Nadat je Photoshop hebt geopend selecteer je bij verbeteren de optie Photomerge en daarna Photomerge panorama.

photo 1

Wanneer je dit aanklikt opent er een scherm. Links selecteer je de optie positie wijzigen. Je hoeft dit niet te doen, maar bij sommige foto’s, maakt photoshop naar eigen inzicht de panorama. Dat kan resulteren in soms een panorama wat een fisheye-effect heeft, en dat is nou misschien niet wat je wil.

photo 2

Kies bij bladeren de bestanden die je tot een panorama wil verwerken. Mocht dit niet het gewenste resultaat opleveren of geeft het programma de melding dat merge niet mogelijk is, is het soms een optie om één van de foto’s van de uiteinden te laten vervallen.

Wanneer de foto’s aan elkaar zijn gemaakt ziet het er ongeveer zo uit. Selecteer met de uitsnij tool het gebied wat je wil behouden. Daarna uitsnijden en klaar is je panorama!

photo 3

Meer van mijn panoramafoto’s zie je hier.

Hoe fotografeer je rook?

Een tijdje geleden plaatste ik een aantal foto’s op mijn website van rook in allerlei kleuren. Dit was een eerste experiment, maar het was zo leuk om te doen. Toen mensen zagen wat het was, vroegen ze hoe ik dit had gedaan. In deze blog vertel ik hoe ik dit soort foto’s heb gemaakt.

Benodigdheden:
– camera (afstandsbediening)
– statief
– zwarte achtergrond
– wierookstokje met houder
– kleine lichtbron
– fotobewerkingsprogramma

Instellingen camera:
– diafragma F9
– sluitertijd 1/125
– iso 200

Voorbereiding
Rook is nogal gevoelig voor wind dus deuren dicht en adem in. Het beste werkt het als je een afstandsbediening voor de camera gebruikt, zodat je zelf niet dicht bij de rook hoeft te komen.
Zorg dat al het licht op het lampje na wat je gaat gebruiken zoveel mogelijk gedimd of uit is.
Zet de kleine lichtbron (bureaulamp of kleine bouwlamp) schuin achter je onderwerp.
Stel de camera in met bovenstaande instellingen en stel scherp op de bovenkant van het stokje wierook. Het is moeilijk scherpstellen op iets wat er nog niet is, maar als er geen wind staat en de rook gaat recht naar boven, zal dit ongeveer in hetzelfde vlak liggen als de punt van het stokje.

Tip voordat je aan de slag gaat
Neem een wierookstokje dat lekker ruikt. Ik dacht voor de foto mijn minst favoriete wierook een beetje op te maken, maar de lucht van de wierook hing nog een dag lang in mijn kleine studio.

Aan de slag
Als de camera goed staat ingesteld dan kan je aan de slag. Wierookstokje aan en schieten maar. Omdat je niet echt goed kan zien hoe de rook gaat, is het makkelijkst om een serie foto’s te schieten. Eventueel de positie van het stokje nog aanpassen om de rook goed scherp te krijgen. Het is niet erg als het stokje op de foto te zien is, die knip je er later gewoon af in je bewerkingsprogramma.
Zet je foto’s eventueel tussendoor over op de computer, zodat je op een groot scherm kan kijken of de instellingen helemaal naar je zin zijn en indien nodig ze aan kan passen.

Knippen, plakken en kleuren
Heb je één of twee series rook geschoten dan is het tijd om te bewerken. Zelf gebruik ik Photoshop als bewerkingsprogramma. Op YouTube zijn allerlei filmpjes te vinden hoe je de foto’s kan bewerken. Je kan de rook uitknippen en in zijn geheel bewerken, maar je kan ook een deel van de rook een aantal keer kopiëren en meerdere malen in één beeld terug laten komen. Laat je creativiteit erop los en voor je het weet heb je een avond gevuld met het kleuren van rook. De foto’s van de series die ik heb gemaakt kijk ik af en toe nog eens terug om een nog ongebruikte foto te bewerken.

spiegelrook_bewerkt-2De foto’s die al heb gemaakt, kan je hier zien. Ik heb nog genoeg foto’s in voorraad om nog heel veel meer rook te kleuren. Veel plezier met ‘roken’. Mocht je naar aanleiding van deze blog zelf een mooie foto hebben gemaakt, zie ik het graag in de reacties op deze blog of op mijn facebookpagina van SR-fotografie (https://www.facebook.com/pages/SR-fotografienl/226246470846368?ref=hl).

Mijn favoriete foto’s

Al een paar jaar fotografeer ik niet alleen op vakantie meer, maar op allerlei verschillende plaatsen en met verschillende mensen. Van te voren vraag ik meestal wat er van mij wordt verwacht. Sommige situaties komen vaker voor, maar het is duidelijk dat de mensen die op de foto staan ieder hun eigen wensen hebben. Ik pas me aan aan die wensen om zo een mooie serie van foto’s te maken. Op één of andere manier blijven sommige momenten me altijd bij en heb ik bij die foto’s een bijzondere herinnering. Hieronder een paar voorbeelden.

Fleur

Het kleine meisje was erg nieuwsgierig en haar ouders heel enthousiast. Dit was een van de eerste fotoshoots die ik heb gedaan van een baby dus misschien daarom voor mij ook bijzonder. De interactie tussen Fleur en haar ouders was zo bijzonder om te zien en een goed voorbeeld hiervan zie je op de foto van Fleur en haar vader. Twee gezichten met dezelfde blik. Een liefdevol, gelukkig moment gevangen in een opname.

 

 

Sandhia

De eerste zwangerschapsshoot die ik mocht doen was van Sandhia en haar man. Erg wennen om een buik zo prominent mogelijk op de foto te zetten. Ik ben nu eenmaal gewend om mensen zo flatteus mogelijk op de foto te zetten en in dit geval was het de bedoeling de buik zo rond mogelijk vast te leggen. Het was een erg leuke shoot met enthousiaste bijna-ouders van hun eerste kindje. De mooiste foto van de serie vond ik degene waar Sandhia haar indiase sari om haar buik had. Het was een prachtig versierde knalroze sari en in combinatie met het dochtertje in haar buik echt een plaatje.

Stijn

Mijn neefje Stijn was de eerste newborn waar ik foto’s van mocht maken. Hij was zes dagen oud en sliep nog heel veel. Dat maakte het makkelijk om hem in een comfortabele houding te ‘vouwen’ op een beer. Terwijl hij heerlijk verder sliep had ik de tijd om de foto’s te maken met een beer als referentie voor hoe groot hij was. Inmiddels is hij één jaar oud en erg beweeglijk. Na de fotoshoot heb ik na een half jaar en een jaar opnieuw een foto gemaakt met de beer. Naast elkaar is het leuk om te zien hoe snel hij groeit en vooral veranderd.

Leonie

FlowergirlOp de dag van de fotoshoot was het prachtig weer en besloten we in de speeltuin foto’s te maken. Tijdens het maken van de eerste foto’s bleek toch dat het voor hun allemaal wel spannend was. De kleine jongens leunden tegen Leonie aan als twee poppen. Aan haar gezicht kon je zien dat ze het allemaal niet super vond. Na de groepsfoto besloot ik om van ieder kind nog wat aparte foto’s te maken. Dus ook van Leonie. Ze was al een stukje verder gelopen en ging helemaal op in het plukken van paardenbloemen waar het grasveld vol van stond. Ik liep op een afstandje met haar mee terwijl ze dat niet in de gaten had. Van de foto van haar pirouette heeft ze niets gemerkt. Op mijn hurken kwam ik steeds dichterbij terwijl ze de bloemen aan het plukken was. Toen ik haar vroeg aan de bloemen te ruiken deed ze dat meteen. Met het gezichtje al wat meer ontspannen haalde ik de gekkenbekkentruuk uit de kast. Kijk eens blij, kijk eens verdrietig, kijk eens boos…dat kan bozer…en gelukt want ze moest erg lachen om haar eigen boze gezicht…en DIE echte lach die wilde ik nou net op de foto. Toen ik de bellenblaas uit mijn tas haalde was het helemaal goed en aan het einde van de sessie kreeg ik het bosje paardenbloemen van haar.

De grondeekhoorn

Tijdens mijn vakantie in Alaska heb ik enorm genoten van vooral de natuur. Tijdens een wandeling door het nationale park Danali kwamen we veel grondeekhoorns tegen. Op een moment ging ik, om te genieten van het uitzicht, in de buurt van een eekhoorn op de grond zitten. In het begin keek het diertje me nieuwsgierig aan en was hij klaar om bij elke beweging van mij richting hem weg te rennen. Toen hij zag dat ik alleen maar keek, ging hij verder met het eten van de klavertjes in het veld. Omdat hij natuurlijk niet zo groot was besloot ik om te proberen vanaf een zo laag mogelijk standpunt een foto te maken. Op mijn buik oog in oog met het kleine beestje keek hij nieuwsgierig naar mijn camera, met het klavertje nog in zijn pootjes.

Het spiegelmeer

Ook tijdens een vakantie, maar dit keer door Canada waren er ontzettend veel meren met de prachtigste spiegelingen van de omgeving in het water. Dit was natuurlijk alleen te zien als de wind even weg was zodat in het meer zonder rimpels al het moois weerspiegelden. Langs de kant van de weg, ergens tussen twee dorpjes, kwam ik dit meer tegen. Het was niet alleen de locatie, maar ook de enorme rust en stilte die er was, wat ervoor zorgde dat dit één van mijn favoriete foto’s werd. Helaas kun je geluid nog niet in een stilstaand beeld vastleggen…of eigenlijk wel, want op een eekhoorn of vogelgeluid na hoorde je niets!

 

 

 

Het glas

Voor een fotocuSONY DSCrsus van de volksuniversiteit had ik het onderwerp macro en close-up gekozen. Hiervoor moest ik drie series van foto’s maken met dit thema. Aangezien ik niet alleen een voorwerp op de foto wilde zetten, besloot ik ook beweging aan dit plaatje toe te voegen. In mijn keuken op een spiegelende plaat zette ik een wijnglas neer met water erin. Ongeveer 20 foto’s had ik nodig om de plons zo mooi mogelijk te maken. In je eentje de ontspanknop van je camera indrukken terwijl je tegelijkertijd de limoen laat vallen is best lastig. Zeker als het water niet te hoog mag komen of juist te laag in het glas blijft hangen. Na een tijdje was ik tevreden over de plons. Tijdens het sporten die avond bedacht ik dat het beeld nog wat saai was. Dus later op de avond opnieuw, met dit keer een doorgesneden limoen als ‘opvulling’ van de foto. De fotoserie moest de volgende dag worden beoordeeld dus het moest af. Een paar plonzen later had ik het plaatje zoals het in mijn hoofd zat en daarbij nog een goede beoordeling van de fotograaf die de cursus gaf ook!

 

Natuurlijk zijn er nog veel meer foto’s die voor mij bijzonder zijn, maar dan wordt dit verhaal veel te lang. De bovenstaande zijn wel het meest favoriet. Deze foto’s hebben voor mij echt een verhaal of zijn een bijzondere herinnering. Dit soort foto’s maakt waarom ik fotograferen zo leuk vind!